تقريباً هر هفته و شايد هر روز در روزنامه‌ها مقاله‌اي را مي‌توان مشاهده نمود كه تخريب پارك ملي گلستان را عمدتاً به علت عمليات راهسازي مورد توجه قرار داده است. اگرچه حجم تخريب عمليات راهسازي زياد است و تماشاچيان زيادي مي‌توانند آن را با عبور از جاده آسيايي بجنورد-گرگان مشاهده نمايند ولي مكانهاي ديگر از اين پارك ملي وجود دارد كه تخريب درآنجا دست كمي از جاده ندارد. يكي از آن مناطق بخش جنوب شرقي پارك ملي گلستان مشرف به كوه پيغمبر بوده كه متاسفانه عده‌اي غارتگر هرساله با تزريق مواد نفتي به پاي درختان و با خشكاندن يا به آتش كشاندنشان وسعت مراتع و زمينهايشان را افزايش داده و اقدام به كشت ديم! مي‌نمايند!! عجبا كه هيچ اقدام قابل توجهي از سوي متصديان محيط زيست مشاهده نمي‌شود و هرساله نظاره‌گر عقب‌نشيني جنگل و پيشروي كشاورزان هستيم. ظاهراً باوجود حادثه سيل چندسال قبل جنگل گلستان و اتلاف تعداد زيادي از هموطنان، هنوز عده‌اي نفهميده‌اند چرا بايد جنگل را حفظ نمود. اين پارك كه از قديمي‌ترين پارك‌هاي ملي جهان محسوب مي‌شود صدها گونه جانوري را در خود پناه داده كه با تخريب زيستگاه علاوه بر خطر انقراض آنها، زندگي مردم ساكن در آنجا نيز به خطر مي‌افتد كه افتاده است. ظاهراً اداره محيط زيست جاجرم متصدي حفاظت از آن منطقه(و روستاي دشت) بوده و اين سئوال مطرح است كه چه اقدامي براي برخورد با اين غارتگران انجام داده است؟ شناسايي آنان به راحتي ممكن است زيرا واضح است املاك چه افرادي درون پارك ملي درحال پيشروي است!